به نام خداوند دانا، توانا و دادگر

به نام او که دانا است و دانایی را چون نوری در دل انسان افشاند و از راه «قرائت»، «قلم» و «کتاب»  او را دانا ساخت و سپس به دانایان رفعت و برتری بخشید.

به نام او که چون دانا است، توانا است. زیرا دانایی، توانایی است.

او با دانایی خود، توانای مطلق است و آفریننده‌ای  با تدبیر و مربی انسان و همه عالمیان.

به نام او که چون دانا است، دادگر نیز است. زیرا دانایی بستر دادگری و دادستانی است و استبداد از نادانی، برمی‌خیزد و ستمگران در حقیقت هیچ بهره‌ای از دانایی ندارند.

ملک و ملکوت خداوند و همه هستی، آیتی از دانایی، توانایی و دادگری و تجلیگاه این سه صفت یزدانی است. اما از آنجا که انسان‌ها نیز آفریده و دست‌آموز حضرت یزدانند و باید آراسته به صفات او و متخلق به اخلاق او باشند، پس باید جلوه‌ای از دانایی، توانایی و دادگری خداوند باشند و زندگی فردی و اجتماعی خود را به این سه خصلت سبحانی آراسته سازند و از همین رو پیامبران الهی نیز با سه ابزار: کتاب(مظهر دانایی)، حدید یا آهن(مظهر قدرت و توانایی) و میزان یا ترازو(مظهر داد و قسط) برانگیخته شده‌اند تا انسان‌ها را در پرتو این سه عنصر بنیادی، به رستگاری برسانند.

این صفحه را به نام نامی او آغاز می‌کنم و به امید افشانده شدن پرتوی از دانایی، توانایی و دادگری او بر دل، جان و زندگی ما ساکنان این سرزمینی که همواره از این هر سه نعمت بزرگ الهی محروم بوده‌ایم!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>