وبسایت شخصی سرور دانش

معاون دوم ریاست جمهوری اسلامی افغانستان

بیانیه استاد سرور دانش معاون دوم رئیس جمهور در مراسم نوروز ۱۳۹۷

(مزار شریف- اول حمل ۱۳۹۷)
﴿بسم الله الرحمن الرحیم﴾
برادر گرامی و مجاهد عالیقدر استاد عطا محمد نور، اعضای محترم کابینه، اعضای محترم شورای ملی، قوماندان قول اردوى شاهین، شورای ولایتی بلخ، نمایندگان دیپلماتیک مقیم مزار شریف، علما، استادان، جوانان، رسانه ها، خانم ها و آقایان! السلام علیکم و رحمت الله و برکاته.
پیش از هر چیز حلول سال نو خورشیدی و فرارسیدن نوروز باستانی را به یکایک مردم شریف افغانستان به خصوص مردمان شهر مولا علی و دیار مولانا جلال الدین بلخی تبریک و تهنیت عرض می کنم. امروز بسی خرسند و مسرورم که بار دیگر خداوندگار نوروزها و زیبایی ها و شادی مانی ها، این توفیق را نصیبم ساخت که به دیدار دو باره شما مردم خوب و نیک سرشت نایل شوم. بلخ باستان، نگین تاریخ و تمدن کهن کشور ما و مزار شریف یکی از زیباترین و شکوفاترین شهرهای ما است. در این آبادانی و توسعه نقش شما مردم و مخصوصا نقش استاد عطا محمد نور به عنوان مقام اول این ولایت، یک نقش بسیار سازنده است. استاد عطا محمد نور در عین این که یکی از چهره های جهادی و ملی ما هستند، در مدیریت توسعه و حکومتداری خوب محلی و تأمین امنیت نیز یکى از الگوهاى موفق در سطح کشور هستند. من به سهم خود و هم به نمایندگی از جلالت مآب محمد اشرف غنی رئیس جمهور و جلالت مآب داکتر عبدالله رئیس اجرائیه، از تلاش ها و خدمات ایشان تقدیر و تشکر می کنم.
هموطنان عزیز و ارجمند!
ما امروز در حالی نوروز باستانی، این یادگار فرهنگ کهن خویش را جشن می گیریم که کشور ما در ورطه ای از نابسامانی ها و بحران ها قرار دارد. این کشتی طوفان زده سال ها است که بر روی امواج متلاطم اقیانوس زمانه در حال حرکت است. اما خطرها و تکانه های امواج خروشان، هر لحظه آن را تهدید می کند. وضعیت امروز ما یک وضعیت استثنایی است که الزامات و ایجابات خاصی را می طلبد و همه ما مکلف به درک و رعایت آن هستیم و اگر چنین نکنیم آینده نه چندان روشن را در پیش خواهیم داشت. بنابراین می خواهم با اغتنام از این فرصت، نکاتی را برای مردم شریف خود یادآور شوم:
یک. ضرورت همدلی و وفاق ملی:
نخستین شرط شناخت وضعیت و رعایت الزامات آن، تمسک به ریسمان محکم الهی و آویختن به آن است. نفاق و شقاق سال ها است که شیرازه حیات جمعی ما را فرسوده ساخته و بنای برادری را در این سرزمین آسیب زده است. هم اکنون از در و دیوار همه بناهای تاریخی و یادمان های گذشتگان با فرهنگ و با دیانت ما، صدای تفرق و تشتت به گوش می رسد. یکی ندای قومیت سر می دهد و دیگری ندای زبان و سمت گرایی و آن دیگری صدای مذهب. آن چه همه آن را فراموش کرده ایم تن رنجور و بیمار میهن عزیز ما افغانستان است. ما امروز همگی مکلف هستیم به هر آواز تفرقه، نه بگوییم از طرف هر کسی و به هر نام و عنوانی که بلند شود.
البته همدلی و برادری به این معنا نیست که کسی مطالبات و خواست های مشروع خود را مطرح نکند و خواهان تحقق آرمان ها و آرزوهای تاریخی مردم افغانستان نشود، بلکه شرط تحقق برادری این است که هرکسی حرف خود را بگوید و دیگری نیز حرف او را بشنود. اگر بنا باشد که کسی سخنی نگوید و یا کسی سخنی را نشنود، نه همدلی به وجود می آید و نه برادری تحقق می یابد. خوشبختانه امروز فضایی به وجود آمده است که هر کسی می تواند خواسته های خویش را بدون هیچ هراس و با صدای رسا مطرح کند. امروز همگی خوشحالیم که یخ های کدورت در حال آب شدن است و هر کدام از ما بیش از هر زمان دیگر به وجود همدیگر احساس نیاز می کنیم. ما سال ها است که مشق جدایی می کنیم، اما به جایی نمی رسیم. دوران جدایی ها و انحصارطلبی ها و برتری خواهی های قومی سپری شده و به تاریخ پیوسته است. هر مقدار که بدخواهان و دشمنان این سرزمین و این مردم تلاش کنند، موفق به جدایی و چندپارچه شدن مردم ما نخواهند شد. مردم افغانستان با تأکید بر ارزش های مشترک، ملت واحد هستند و بدین باور رسیده اند که تفرقه و غلطیدن در دام دیگران هرگز راه چاره نیست. تقاضای من از همه گروه های سیاسی و فرهنگی و رجال برجسته کشور و بزرگان اقوام این است که باید همه ما بیش از پیش از روحیه مدارا، تساهل، رواداری و تحمل استفاده کنیم و صفوف وفاق، همگرایی و همدلی خود را بیش از گذشته فشرده و مستحکم بسازیم.
دو. ضرورت صلح و ادامه مبارزه قاطع و همه جانبه علیه تروریزم:
چنان که همه شاهد هستیم دشمنان مردم افغانستان به صورت روزمره دست به کشتار می زنند. هدف اساسی دشمن نابودی هرگونه مظاهر حیات عزتمندانه و توسعه در افغانستان است. دشمن به قدری بی رحم و کوردل است که حتی به نمازگزاران در مساجد و مراکز دینی و بدتر از آن حتی به اطفال و متعلمین خردسال نیز رحم نمی کنند. این اعمال غیر انسانی نشان می دهد که ما با چه موجوداتی مواجه هستیم. هرگونه قضاوت شتاب زده و هرگونه آدرس دهی اشتباه از تروریسم و افراط گرایی، ما را در ورطه ای از جهل و عدم درک درست از دشمن فرو می برد و سبب تداوم حیات آن می گردد. تروریسم و افراط گرایی به مثابه مخرب ترین ویروس قرن ۲۱ دشمن همه بشریت است. متاسفانه ما در معرض مستقیم این ویروس قرار داریم و براستی کسی که تروریسم را حمایت و از آن به عنوان یک وسیله در راستای سیاست های خود استفاده می کند، بدون تردید برای مردم ما بسی منفورتر و بدتر از تروریست ها است.
اما با همه این ها تمام سرمایه های بالفعل و بالقوه ما و بخش اعظم بودجه سالانه کشور صرف جنگ و نبرد با دشمنان می شود و سالانه هزاران جوان خود را در جنگ از دست می دهیم. علاوه بر جوانانی که در نبرد مستقیم با دشمن شهید می شوند، هزاران نفر دیگر از مردم بی دفاع و ملکی خود را نیز به صورت مستمر در حملات انتحاری و تروریستی از دست می دهیم. جنگ سبب گردیده است که تمام زیربناهای اقتصادی افغانستان ویران گردد و پروژه های زیربنایی و ملی با کندی مداوم مواجه گردد. بنابراین مردم افغانستان امروز پیش از هر چیز دیگر نیاز شدید به صلح و آرامش دارند. اگر صلح در کشور تامین گردد و شرایط امنیتی ما بهبود یابد، بدون تردید همه مشکلات دیگر حل خواهد شد. با توجه به همین ضرورت است که حکومت افغانستان یک طرح جامع را به عنوان نقشه راه صلح پیشنهاد کرده است و در روزهای نزدیک آینده هم اجلاس علما در اندونیزیا و کنفرانس جستجوی راه های صلح در اوزبکستان نیز دایر می گردد و ما امیدواریم که مخالفین و همه کسانی که در جنگ افغانستان دخیل هستند به ندای ما پاسخ مثبت دهند و مخالفین از طریق یک مذاکره بین الافغانی به میز گفتگو بنشینند.
اما صلح و پذیرش میکانیزم های گفتگوی مستقیم، به معنای دست برداشتن از مبارزه مستمر و قاطعانه با تروریست ها نیست. دولت افغانستان طی دو سال اخیر تلاش کرده است تا با طرح استراتژی های موثر و واقع بینانه در عین حالی که درهای صلح و مذاکره با مخالفان مسلح را باز گذاشته، بر مبارزه قاطع و جدی با تروریسم نیز تاکید کرده است. مبارزه با تروریسم تنها با شعار امکان پذیر نیست. ما در عین آن که کوشیده ایم، منابع تمویل تروریسم را تحت فشار قرار دهیم و حامیان آن را به انزوا ببریم، در میدان های نبرد نیز لحظه ای غفلت نکرده ایم. به همین جهت به ملت خود هم اطمینان می دهیم که دولت برای تأمین امنیت و دفاع از زندگی مردم، با همه امکانات در مقابل تروریست ها می ایستد و هم به همسایه های خود مخصوصا همسایه های شمالی خود نیز اطمینان می دهیم که افغانستان به عنوان خط مقدم جنگ علیه تروریسم، هرگز به تروریستان اجازه نخواهد داد که آنان از مرزهای ما به کشورهای همسایه نفوذ کنند. اما در ادامه این مقاومت، ما هم از همسایگان خود نیز انتظار داریم که در همه زمینه ها با ما همکاری صادقانه داشته باشند.
هم اکنون ده ها هزار نیروی امنیتی و دفاعی افغانستان با حمایت همکاران بین المللی در یک مبارزه بی امان و متهورانه با دشمن افراطی و قساوت پیشه قرار دارند. تا یک سال قبل نقشه دشمنان این بود که ابتدا چندین ولایت را به تصرف خویش در آورند و آن گاه با دولت افغانستان از موضع قدرت سخن بگویند. آن ها با اتکا به تجهیزات و امکانات حامیان منطقه ای خویش تلاش های بسیاری به خرج دادند تا جایی را در افغانستان تصرف کنند. اما هرگز موفق نشدند و امروز نیروهای امنیتی ما قادر هستند که در هر نقطه ای از کشور دشمن را هدف قرار دهند و نابود کنند.
به همین جهت امروز همگی مکلف هستیم که از نیروهای دفاعی و امنیتی خود با همه وجود حمایت کنیم. بدون تردید بخشی از اصلاحات در سکتور امنیتی، به معنای حمایت های همه جانبه قانونی و دولتی و ملی از نیروهای امنیتی است. اصلاحات در این سکتور از ازدیاد معاشات و امتیازات گرفته تا شایسته سالاری در استخدام و مقرری ها را در این عرصه شامل می شود. اما مهم ترین عاملی که به نیروهای امنیتی و دفاعی کشور انگیزه و روحیه قوی می بخشد، حمایت های عمومی با روحیه ملی است.
نیروهای امنیتی ما شیرین ترین و بزرگ ترین سرمایه یعنی جان خویش را هر لحظه در معرض خطر قرار می دهند و روزانه ده ها نفر از فرزندان شجاع ما در گمنامی کامل با دشمن خونخوار مبارزه می کنند. اما ما گاهی به تضعیف روحیه آن ها می پردازیم. متاسفانه باید اذعان داشت که رسانه ها و کاربران شبکه های اجتماعی در این مورد نقش اساسی دارند. بارها اتفاق افتاده است که سربازان ما شب ها و روزهای طولانی را در یک نقطه دور افتاده به دلیل قطع رابطه با مراکز حمایوی مقاومت کرده اند و تا آخرین لحظه حیات خویش را با دشمن جنگیده اند. اما در رسانه ها و شبکه های اجتماعی غوغا به پا کرده ایم که فلان منطقه به دشمن فروخته شد و یا در کجا غفلت صورت گرفت. امیدوارم سال ۹۷ ، سال همدلی با نیروهای امنیتی و حمایت عمومی از آن ها باشد.
سه. تحرک اقتصادی و تسریع در روند پروژه های انکشافی:
آرزوهای تاریخی و دیرین مردم ما اجرای پروژه های ملی و انکشافی متوازن در سراسر کشور است. در سالی که گذشت خوشبختانه علی رغم رخدادهای تلخ امنیتی، ما شاهد تحرکات مثبت و مهم در عرصه انجام پروژه های انکشافی و پیشرفت اقتصادی و کارآفرینی بودیم.
پروژه تاپی به عنوان یکی از بزرگ ترین پروژه های انتقال انرژی از آسیای میانه به جنوب آسیا در سال ۹۶ عملا آغاز به کار کرد. این پروژه به قدری اهمیت دارد که برخی از تحلیل گران بین المللی حل بحران فعلی در کشور ما را معلول این پروژه دانسته اند. البته تحقق این آرزو به آسانی فراهم نشده است. دولت افغانستان با یک دیپلماسی قوی و قدرتمند توانست طرف های اصلی ذیربط در این پروژه را متقاعد کند و شروع آن را کلید بزند. افغانستان از این پروژه سالانه تا ۵۰۰ میلیون دالر دریافت خواهد کرد و همچنین در کنار استفاده از گاز آن، پروژه های فایبر نوری، برق ۵۰۰ کیلوولت ترکمنستان و همچنین خط آهن نیز تطبیق خواهد شد.
سرک های حلقوی و کوریدورهای شرق و غرب و شمال و جنوب که از پروژه های ملی و کلان در کشور ما است و سال ها متوقف مانده بود، اکنون در حال تطبیق و تکمیل شدن است. این پروژه ها تمام افغانستان را با همدیگر وصل می کند و نه تنها سبب رونق اقتصادی و تجاری در کشور بلکه سبب تعامل و مناسبات نیک انسانی در میان کتله های مختلف اجتماعی کشور نیز خواهد گردید. سرک اتصال شمال به جنوب اکنون در دو مسیر دوشی الی بامیان و دره صوف تا یکه ولنگ در حال کار است و اتصال آن از یکه ولنگ تا دایکندی و ارزگان در حال دیزاین قرار دارد.
کار پروژه های توزیع انرژی در سراسر کشور جریان دارد و سه پروژه برق رسانی در کشور (کاسا ۱۰۰۰، برق ترکمنستان و لین ۲۲۰ کیلوولت بامیان) در حال اجرا می باشد. در کنار این پروژه های مهم، اکنون افغانستان از نگاه راه های تجارت و ترانزیت نیز دیگر در محاصره نیست. بهره برداری از بندر چابهار و آغاز دهلیزهای هوایی بین کابل و دهلی و کابل و مومبای و کابل و قزاقستان و همچنین امضای توافقنامه استفاده از راه لاجورد و تسهیل روابط تجارتی و همکاری های اقتصادی با کشورهای همسایه و منطقه، ما را در جایگاه بسیار مناسب همکاری های تجارتی و ترانزیتی در منطقه قرار داده و باعث افزایش صادرات و افزایش عواید ملی ما شده است.
دولت افغانستان باور دارد که جنگ و عاملان جنگ اعلان ناشده، نمی توانند ما را از مسیر توسعه و پیشرفت باز دارند و یا متوقف سازند. تأمین امنیت و بردن جنگ در اولویت ما قرار دارد، اما اولویت مهم و اساسی ما گام برداشتن در راستای فقر زدایی، اشتغال زایی و توسعه پایدار است.
چهار. مبارزه با فساد و تطبیق اصلاحات:
فساد به مثابه یک بیماری مزمن و ریشه دار، تمام بدنه اداره و حتی حیات انسانی ما را آلوده ساخته است. این بیماری ریشه در تاریخ گذشته ما دارد و اکنون یک مبارزه دوام دار و پیوسته آغاز شده است. مبارزه با فساد نه ساده و آسان است و نه نتایج زودرس در پی خواهد داشت. راهی را که ما در پیش گرفته ایم، طاقت فرسا، پرپیچ و خم و در عین حال طولانی است. توان و زمان زیادی را باید صرف کرد تا نتایج ملموس در راستای مبارزه با فساد به دست آوریم. در طی سه سال گذشته گام های بزرگ و تاریخی برداشته شده است. اما این گام ها کمتر رسانه ای و تبلیغاتی شده است. اکنون عرصه فعالیت برای مافیای قدرت و ثروت تنگ گردیده است. کسانی که هرکدام چون اختاپوس همزمان قدرت و ثروت مشترک مردم افغانستان را در اختیار خویش گرفته بودند، اکنون در حال نابودشدن اند. رهبری حکومت با برنامه های وسیع در راستای مبارزه با فساد همچنان در تلاش است تا این لکه ننگ را از نام افغانستان بزداید. درست است که نام افغانستان در سال گذشته نیز در رتبه های اول فساد قرار داشت. ولی واقعیت این است که فساد در همه عرصه ها کاهش چشم گیری داشته است. در این مورد همکاران بین المللی افغانستان بارها اذعان داشته اند و از انجام تعهدات افغانستان در زمینه مبارزه با فساد ابراز رضایت کرده اند.
در سال گذشته شورای عالی حاکمیت قانون و همچنین مرکز مهم عدلی و قضایی مبارزه علیه فساد اداری تأسیس شد و همچنین استراتژی مبارزه علیه فساد اداری به تصویب رسید و معاونت خاص مبارزه با فساد در لوی سارنوالی ایجاد شد و قانون دسترسی به اطلاعات به منظور ایجاد شفافیت و نظارت رسانه ها به تصویب رسید.
از سوی دیگر در راستای مبارزه با فساد و محو کامل این بیماری، تطبیق اصلاحات در همه سکتورها یک ضرورت دیگر است. اصلاحات در بخش های مختلف از مهم ترین ماموریت های دولت افغانستان است که خوشبختانه تا کنون به خوبی پیش رفته است.
زیربنای هرگونه اصلاحات وجود قوانین و طرزالعمل های مدرن و به روز ست. در این راستا دولت افغانستان توانسته است در طی سه سال اخیر صدها قانون را اصلاح و تصویب کند که یک انقلاب در راستای قانون گذاری است. به عنوان مثال اگر ما می خواستیم اصلاحات در بخش های زمین داری، املاک و شهرسازی به وجود بیاوریم، بدون اصلاح و تعدیل و یا تدوین قوانین شاروالی ها، تنظیم امور زمینداری، استملاک و مسکن و شهرسازی امکان پذیر نبود. هم چنین اصلاحات در بخش استخدام ها و خدمات ملکی بدون اصلاح قانون خدمات ملکی و اصلاحات در بخش آموزش بدون اصلاحات در قوانین معارف و تحصیلات عالی و اصلاحات در سکتور عدلی و قضایی بدون اصلاح قوانین مختلف مدنی و جزایی به شمول کد مهم جزا و همچنین اصلاحات در عرصه اقتصادی و تجارتی بدون اصلاح قوانین مربوطه ممکن نبود. ما توانستیم زیربنای اصلاحات در تمام بخش ها را با تدوین، اصلاح و تعدیل قوانین مختلف بنیاد نهیم.
در بخش اداره و مدیریت کلان کشور و مسلکی سازی ادارات مختلف، تا کنون پروسه استخدام اصلاح گردیده است و در طی یک سال گذشته تمام پروسه های استخدامی کشور که به صورت کانکور و رقابت آزاد برگزار گردیده، رضایت بخش بوده است. ما متوجه هستیم که هنوز در این مورد، کار زیاد لازم است و تلاش های گسترده دیگر نیز ضرورت دارد، ولی آن چه تا کنون صورت گرفته، بی سابقه بوده است.
برنامه ملی اصلاحات عدلی و قضایی طی مراحل شده و در حال تطبیق است. ما توانسته ایم در راستای مسلکی سازی پلیس، سارنوالی و محاکم گام های بزرگی بر داریم. مهم ترین گام دیگر اصلاحات در بخش تدارکات و انجام قراردادهای دولتی بوده است. زمانی که حکومت وحدت ملی مدیریت کشور را به عهده گرفت، ما شاهد نابودی سرمایه های عمومی کشور به دست مافیای قدرت وثروت بودیم. در قراردادهای دولتی میلیون ها دالر در حال حیف و میل بود. اما با سرعت جلو غرق شدن سرمایه های کشور گرفته شد و اکنون کمیسیون تدارکات ملی به صورت شفاف و با حضور نمایندگانی از جامعه بین المللی و جامعه مدنی، تمام مراحل قراردادهای بزرگ را طی مراحل می کند و این عمل، گامی بزرگ هم در بخش اصلاحات و هم در بخش مبارزه با فساد بوده است.
پنج. برگزاری انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری
یکی از مهم ترین پروسه های اصلاحات، اصلاحات انتخاباتی بود. این پروسه که به دلیل ماهیت سیاسی آن بسیار نفس گیر و در عین حال خطیر و شکننده بود به خوبی پیش رفته است. اصلاحات انتخاباتی از اصلاح قوانین انتخاباتی شروع تا اصلاحات در بخش ساختارهای اداری و تغییر در مدیریت و منابع بشری آن را در بر می گرفت. مطالبات و تعاملات سیاسی در تمام مراحل آن کار دشواری بود، اما خوشبختانه با هوشمندی و دلسوزی و حمایت رهبری حکومت وحدت ملی این پروسه به خوبی انجام یافته است. اکنون حکومت هیچ گونه تردیدی در برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی ها در سال ۹۷ و همچنین انجام انتخابات ریاست جمهوری در زمان معین آن ندارد و همه آمادگی ها در این رابطه گرفته شده و کمیسیون مستقل انتخابات در روزهای نزدیک آینده هم تاریخ و هم تقویم کامل انتخابات را رسما اعلام خواهد کرد.
باور ما این است که ما اکنون در مرحله گذار و عبور از بحران های بزرگ قرار داریم. مهم ترین وسیله برای عبور از بحران، برگزاری انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری در زمان معین آن ها است و در این رابطه لازم است تمام اطراف دخیل در قضیه مخصوصا احزاب سیاسی، شخصیت های سیاسی و اجتماعی، نهادهای مدنی، رسانه ها، همکاران بین المللی و همچنین نهادهای امنیتی در یک رابطه تنگاتنگ، در این مورد از هیچ نوع همکاری دوستانه و صادقانه دریغ نورزند.
حضار گرامی! هموطنان عزیز!
سالی را که آغاز می کنیم از طرف جلالت مآب رئیس جمهور سال معارف و سال بسیج عمومی برای ایجاد تحول در سیستم آموزشی کشور نامیده شده است. نوروز را و روز دهقان را و سال معارف را یکبار دیگر به همه هموطنان خود مخصوصا به میلیون ها دهقان کشور و میلیون ها اطفال و جوانان معارف دوست کشور و به یکایک شما حضار گرامی تبریک می گویم و به روان پاک همه شهدای راه عزت و آزادی افغانستان مخصوصا شهدای نیروهای دفاعی و امنیتی کشور درود می فرستم.
ژوندی دی افغانستان – پاینده باد همدلی و همبستگی مردم افغانستان
تشکر از توجه شما
السلام علیکم و رحمت الله و برکاته

2 11 5 7 3 4 6 EI9A2825 EI9A2832

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *