وبسایت شخصی سرور دانش

معاون دوم ریاست جمهوری اسلامی افغانستان

متن سخنرانی در کنفرانس ملی گفتگوی مردم افغانستان پیرامون صلح

بسم الله الرحمن الرحیم
حضار گرامی، مهمانان عالیقدر، رؤسا و نمایندگان نهادهای مدنی، مؤسسات بین المللی، رسانه ها، خانم ها و آقایان!
السلام علیکم و رحمت الله و برکاته.
پیش از هرچیز لازم است از همه نهادهایی که پروسه گفتگوی مردم افغانستان پیرامون صلح را به راه انداخته و به خوبی مدیریت نموده اند و امروز نتیجه این گفتگوی سراسری را در این کنفرانس ارایه می کنند، مخصوصا از کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و دفتر ملل متحد(یوناما) و نهادهای مدنی افغانستان تشکر و قدردانی نمایم.
همچنین از یکایک شما مهمانان گرانقدر نیز تشکر می کنم که در این کنفرانس مهم شرکت کرده و نظریات خویش را پیرامون صلح، با دولت و مردم افغانستان شریک می سازید.
همچنین به جا می‌دانم که به تناسب موضوع کنفرانس، از حرکت مدنی، انسانی و ملی جمعی از جوانان کشور یاد کنم که دو روز پیش تصمیم گرفتند با یک حرکت نمادین از مزار شریف تا کابل به طور پیاده راهپیمایی کنند و در کابل از مقامات ارشد دولتی و جامعه بین المللی بخواهند که مردم افغانستان همگی طرفدار و خواستار صلح و امنیت و حاکمیت قانون و عدالت هستند. از همت بلند و اندیشه والای این جوانان که در واقع انعکاس دهنده افکار همه جوانان و بلکه همه مردم کشور است، صمیمانه تمجید و تقدیر می کنم.
حاضرین گرامی! خانم‌ها و آقایان!
این جانب به نمایندگی از رئیس جمهور و هیأت رهبری دولت جمهوری اسلامی افغانستان، از دیدگاه ها و پشنهادات شما حمایت نموده و به نوبه خود تلاش خواهم کرد که دولت افغانستان، یافته های شما را که در حقیقت نظریات و مطالبات مردم افغانستان در زمینه صلح است، بدون هیچگونه مماشات و مصلحت سنجی، تطبیق کرده و در برابر این خواسته ها پاسخگو باشد. اما لازم می دانم که امروز در این کنفرانس مهم، نکاتی را در زمینه چگونگی تأمین صلح و ثبات پایدار در افغانستان بیان کنم:
۱) صلح پایدار و برقراری امنیت یکی از آرزوهای دیرین بشر و یکی از ضروری ترین و حیاتی ترین مسایل امروز کشور ما است. به جرأت می توان ادعا کرد که مردم افغانستان امروز بیش و پیش از هر چیز دیگر، به صلح و امنیت نیازمند است. زیرا صلح است که زمینه آرامش و تفکر برای زندگی بهتر را فراهم می کند.
کشور ما با این که بیش از ۳۵ سال است که در میان شعله های برافروخته جنگ های تحمیلی می سوزد اما ملت غیور و با عزت ما همواره از میان خاکسترهای جنگ، دوباره قد برافراشته و با پایمردی، دلیری، قناعت و تحمل، بر خرابه های جنگ، تندیس صلح و همزیستی مسالمت آمیز را برافراشته و به جای خشونت، ویرانی و مرگ، ندای آشتی، برادری، آبادانی و زندگی را سر داده است.
به همین خاطر در سال های گذشته پروسه صلح مورد توجه جدی دولت مردان افغانستان و نیز جامعه بین المللی بوده است. اما متأسفانه باید اذعان داشت که هنوز هم علیرغم تلاش های گسترده، دستاوردهای بزرگی در زمینه مبارزه با تروریسم و افراط گرایی و در نهایت تحکیم بنیادهای صلح و برقراری امنیت نداشته ایم. تحرکات گروههای تروریستی، تشدید حملات انتحاری، رشد افراط گرایی در برخی از مناطق کشور و گسترش نا امنی، خشونت و منازعات، از مهمترین نشانه های ناکامی پروسه صلح در سال های گذشته است.
۲) بسیار خوشحال هستم که امروز شاهد ایجاد حکومت وحدت ملی هستیم. این حکومت بدون شک دارای انگیزه های جدی تر و عزم راسخ تر در زمینه فراهم سازی صلح پایدار و برقراری امنیت در افغانستان است. حکومت جدید با این که در آغاز راه است و میراث دار نابسامانی ها و مشکلات فراوان؛ ولی همچنان مصمم است تا به وعده ها و تعهدات خویش عمل نموده و به صورت شفاف و روشن پاسخگوی مردم باشد. یکی از مواردی که هیأت رهبری حکومت وحدت ملی در آن تعهد جدی و تصمیم قاطع دارد، برقراری امنیت دایمی، ثبات و صلح پایدار است. زیرا بدون صلح و ثبات، تمام تلاش های ما برای تأمین عدالت، تحکیم روندهای دموکراتیک در کشور و رفاه عمومی بی حاصل و ناتمام خواهد بود و حتی باید گفت که ثبات منطقوی و بین المللی نیز به ثبات افغانستان گره خورده است. امروز در دنیا پدیده هایی مانند ثبات و رفاه، یک پدیده تنها ملی و درون کشوری نیست، بلکه اگر ماهیت جهانی نداشته باشد، حد اقل ماهیت منطقه ای دارد. از این رو کشورهای همسایه و منطقه باید بدانند که تأمین صلح و ثبات در افغانستان در واقع به معنای تأمین صلح و ثبات و رفاه همه منطقه است.
۳) یکی از مهم ترین مسایلی که نباید از نظرها دور بماند، قربانی شدن عدالت به بهانه صلح است. اگر تحمل هر چیزی در راه تحقق صلح ممکن باشد، حاکمیت قانون و تأمین عدالت درعرصه های مختلف و همچنین ارزش های مندرج در قانون اساسی کشور به شمول احترام به تعالیم دین مقدس اسلام، فرهنگ ملی، نظام سیاسی مبتنی بر مردم سالاری، حقوق و آزادی های عمومی و اساسی افراد و همچنین حقوق بشر، حقوق زنان، اطفال و اقلیتها، هرگز قابل مصالحه، معامله و سازش نیست. زیرا این ارزش ها در واقع همان اهداف و آرمان‌هایی است که چندین نسل از مردم ما در راه تحقق آن ها مبارزه کرده اند و قربانی داده‌اند و اکنون به هیچ صورت حاضر نیستند که این دستاوردها صدمه ببیند.
۴) روند کلی پروسه صلح و تمام مسایل مربوط به آن، باید به صورت شفاف و روشن و در مشوره با مردم و نهادهای مدنی پیش برود. لذا از تمام رسانه ها به عنوان چشم باز و بیدار کشور و نهادهای مدنی به عنوان پل ارتباط بین دولت و مردم می خواهیم که در همه موارد صدای خود را همچنان بلند نگهدارند و نظریات خویش را با حکومت شریک بسازند و نگذارند که پروسه صلح در هاله ای از ابهام باقی بماند و یا در دهلیزهای تنگ دیپلماتیک و اطاق های تاریک استخباراتی محلی یا منطقه ای مخفی بماند.
۵) نکته دیگری که نباید از آن غفلت کرد، تقویت و ارتقای ظرفیت نهادهای امنیتی و تقدیر از فداکاری ها و دلیری های نیروهای امنیتی کشور است. ما به همان میزان که به رو آوردن به صلح از طریق مذاکره و گفتگو نیازمندیم، بیشتر از آن به تقویت نهادهای امنیتی و قابلیت های دفاعی خود نیاز داریم. زیرا اگر نهادها و نیروهای امنیتی کشور قوی باشند، بدون شک مخالفین نیز وارد پروسه صلح خواهند شد و گرنه دشمنان مردم افغانستان سوء استفاده کرده و به زیاده خواهی و سرسختی خود ادامه خواهند داد. افت و خیزهای سال های گذشته در تطبیق پروسه صلح و موضع گیری های خودخواهانه و سرسختانه طالبان در سال های گذشته در مقابل ندای صلح خواهی دولت افغانستان نشانه همین وضعیت است.
۶) از نگاه ما یکی از مواردی که به تحکیم و تطبیق موفقانه پروسه صلح می انجامد، گسترش رفاه عمومی و انکشاف متوازن در کشور است. اگر افراد ببینند که دولت زمینه های انکشاف متوازن و یک زندگی توأم با آرامش و رفاه را فراهم کرده است، به جبهات مخالفین نخواهند پیوست. اگر کسی شغلی آبرومند داشته باشد و ببیند که فرزندش می تواند به مکتب و پوهنتون برود و چهره کودکانش یک زندگی انسانی را در آینده نوید دهد، دیگر دلیل و انگیزه ای نخواهد داشت که به صف دشمن پیوسته و بر روی هموطنان خود و فرزندان مغرور و حافظ تمامیت ارضی و استقلال کشور آتش بگشاید.
۷) موجودیت حکومتداری خوب و اداره مسئول و پاسخگو، مبارزه قاطع و همه جانبه با فساد و احیای یک سیستم عدلی و قضایی مستقل، مسلکی، قانون محور و عدالت گستر، یکی دیگر از عوامل مهم جلب رضایت مردم و تأمین صلح و ثبات در کشور است. حکومت جدید افغانستان متعهد است که در سیستم حکومتداری، اصلاحات همه جانبه به عمل آورد و با فساد اداری و مالی مبارزه قاطع نماید و زمینه یک نظام عدلی و قضایی شفاف و قانون محور را فراهم کند.
در پایان یکبار دیگر از همه شما حضار گرامی و نیز نهادهایی که پروسه مهم ملی «گفتگوی مردم افغانستان پیرامون صلح» را به راه انداخته اند تشکر و قدردانی می نمایم و بار دیگر بر این نکته تأکید می کنم که تصمیم گیرنده اصلی باید مردم باشد و حکومت هم انعکاس دهنده صدای مردم بوده و آمال و آرزوهای دیرینه مردم افغانستان را برآورده سازد.
از توجه شما سپاسگزارم.
والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته.

کابل – ۲۳ جنوری ۲۰۱۵

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *