پیام به مناسبت حلول سال 1394خورشیدی

نوروز1

بسم الله الرحمن الرحیم
حلول سال 1394 و فرا رسیدن نوروز را که طلیعه بهار دل انگیز طبیعت است، به همه هموطنان و تمام کسانی که این جشن باستانی را گرامی می‌دارند، تبریک می‌گویم. امیدوارم که سال جدید، سال خوشبختی و سعادت برای مردم افغانستان و سال صلح و اخوت برای کشور خسته از جنگ و ویرانی ما باشد.
بهار و نوروز نشانه آن است که طبیعت لباس نو بر تن می‌کند. این روز می‌تواند سمبول خوشی‌ها و دگرگونی‌های ژرف در زندگی ما باشد. امروز مردم خسته و رنج دیده افغانستان که خاطره تاریخی تلخ و دردناک از رنج و حرمان را بر شانه‌های خویش حمل می‌کنند، بیش از هر زمان دیگر نیاز به تغییرات گسترده و تحولات عمیق در همه عرصه‌های زندگی خویش دارند. این تغییرات بیش از آن که نیاز زندگی مادی ما باشد، یک ضرورت جدی برای ذهن و روان ما است. نوروز به ما یادآور می شود که گذشته های تیره و نفاق آلود را به فراموشی بسپاریم و زندگی خویش را به بهار صلح و برادری معطر سازیم.
هموطنان عزیز!
اکنون که امیدواری ها برای صلح، زندگی و آبادانی در کشور ما بیش از هر زمان دیگر افزایش یافته است، جا دارد نکاتی را یاد آور شویم:
1) ما سالی را پشت سر گذاشتیم که مملو از هیجان و التهاب انتخاباتی بود. در پی انتخابات سال گذشته یک بار دیگر افغانستان در معرض آشفتگی سیاسی دیگری قرار گرفت اما خوش‌بختانه با تحمل و بردباری‌ای که ما از تاریخ سیاسی پرفراز و نشیب خود آموخته بودیم، با یک تصمیم معقول وبا استفاده از خرد جمعی، مبادرت به تشکیل حکومت وحدت ملی کردیم. حکومت وحدت ملی با تمام مشکلات و پیچیدگی هایی که دارد برخاسته از آرای میلیونی مردم افغانستان و متکی بر اراده عمومی و برخاسته از یک ضرورت تاریخی و آرمان جمعی است. به همین دلیل حمایت و یاری این حکومت وظیفه یکایک مردم افغانستان است.
ما امیدواریم با کامل شدن کابینه حکومت و رهبری ادارات محلی، پالیسی های اصلی حکومت در عرصه های مختلف سیاسی، امنیتی، اقتصادی و اجتماعی به اجرا گذاشته شود و در مبارزه با فساد، جرایم و بیکاری و ایجاد اصلاحات لازم در اداره و بهبود وضعیت زندگی و معیشتی مردم اقدامات جدی و اساسی صورت گیرد.
2) در سال های گذشته گرچه ما حوادث بحران زای زیادی را توانستیم با مجاهدت، تدبیر و از خودگذری پشت سر بگذاریم ولی هنوز گردنه های زیادی فرا روی ما است. مهم ترین مشکلی که امروز حیات ما را تهدید می کند، اوج گیری دوباره افراطیت و هراس افکنی در شکل و شمایل دیگری است. علی رغم این که ارگان های امنیتی افغانستان با قدرت و توانمندی تحسین برانگیز بر اوضاع امنیتی مسلط هستند ولی باید اذعان داشت که خطر هراس افکنی هم چنان وجود دارد و هر روزه از پرسونل شجاع و جان برکف امنیتی ما قربانی می گیرد. از آن جا که متأسفانه افراطیت در کشور ما تنها جنبه امنیتی ندارد بلکه جنبه های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اعتقادی نیز پیدا کرده است، به همین خاطر مبارزه با آن نیز تدابیر همه جانبه و جمعی می طلبد و تنها کار ارگان های امنیتی نیست. مبارزه با افراطیت بیش از آن که کار نهادهای امنیتی افغانستان باشد، وظیفه سیاستمداران، علما، روشنفکران و قلم به دستان کشور است که باید با خرد، تدبیر و قاطعیت با هر نوع خشونت و افراطیت مبارزه کنند.
3) علاوه بر وجود گروه های دهشت افکن و افراطی، تبعیض، محرومیت و بی عدالتی هنوز در ساختارهای زندگی ما وجود دارد. هنوز ساختار اداری و سیاسی کشور به شکل نامتوازن و تبعیض آلود باقی مانده است و تفاوت ها به گونه واضح و روشن دیده می شود. بر این اساس ایجاد تعادل و توازن یکی از مهم ترین پروسه هایی است که اراده همگانی می طلبد و باید در اولویت برنامه های حکومت باشد و حق مردم است که آن را به صورت مستمر و مداوم از حکومت مطالبه کنند.
4) متأسفانه در آخرین روزهای سال 1393 علاوه بر حوادث طبیعی که جان صدها تن را گرفت، ده ها تن از هموطنان ما به دست گروه های افراطی اسیر شدند و ده ها تن از افراد ملکی و هم چنین نیروهای امنیتی ما به دست دشمنان مردم افغانستان به شهادت رسیدند. ما وظیفه خود می دانیم که به هر نحو ممکن برای آزادی اسرا و کاستن از آلام وارثین شهدا، تلاش کنیم. اما تلاش در راستای آزادی اسرا با توجه به وضعیتی که آن ها قرار دارند، همدلی و شکیبایی همگان را می طلبد تا این مسأله با موفقیت به انجام برسد.
در این رابطه ضمن تشکر از همه نهادهای مدنی، شوراهای علما، شوراهای ولایتی و همه متنفذین و بزرگان قومی در ولایات کشور که در این مدت تلاش های همه جانبه خود را داشته اند، به همه هموطنان خود مخصوصا خانواده ها و بستگان گروگان ها اطمینان می دهیم که از جانب حکومت برای حفظ حیات و نجات آنان از هر وسیله و شیوه ممکن استفاده می شود؛ اما از همگان انتظار داریم که با این موضوع با عقلانیت و دوراندیشی برخورد کنند نه با احساسات و ایجاد فضای نفرت در کشور و خطر بیشتر برای هموطنان و یا استفاده های سیاسی و تبلیغاتی. گرچه هنوز تلاش های انجام شده به هدف اصلی نینجامیده اما امیدواریم هرچه زودتر هموطنان ما به آغوش گرم خانواده های خود بازگردند.
در پایان یک بار دیگر فرارسیدن سال جدید را به یکایک مردم افغانستان تبریک گفته و برای همه سالی سرشار از بهروزی و سعادت و برای کشور سالی با میمنت و با صلح و صفا آرزو می کنم.
سرور دانش
معاون دوم رییس جمهوری اسلامی افغانستان
اول حمل 1394

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>